In 1973 ontwikkelt Kenzo Kaze, een Japanse kinesioloog en chiropractor, de techniek van kinesiotaping. Na enkele decennia gebruik hiervan in de USA en Japan is de techniek ook overgewaaid naar Europa en wordt op brede schaal toegepast binnen de medische en paramedische (sport-)sector.

De speciale tape ondersteunt spieren, maar activeert indirect ook de bloed- en lymfecirculatie. Door gebruik te maken van verschillende tapetechnieken, kunnen diverse effecten bereikt worden. In vergelijking tot de ons bekende sporttape zijn er grote verschillen met de kinesiotape.
Sporttape geeft door de manier van aanbrengen en de stijfheid van het materiaal drukverhoging en een gedeeltelijke of totale belemmering van de spier- en gewrichtsbewegingen.
Kinesiotape geeft door haar wijze van aanbrengen en de elasticiteit van het materiaal juist drukvermindering op het weefsel en ondersteunt de spier- en gewrichtsbewegingen. Al naar gelang de gewenste hersteleffecten die het lichaam zelf moet ondernemen bij stoornissen wil de therapeut deze ondersteunen door de tape op een juist gekozen wijze aan te leggen. Daarvoor is o.a. kennis van de anatomie en de fysiologie vereist. Bij eenvoudige toepassingen kan de patiënt eventueel zelfstandig tapen na een duidelijke uitleg en techniekoefening.
Het materiaal is zeer elastisch en wordt afhankelijk van de beoogde techniek met goed gedoseerde rek aangebracht. Overgevoeligheidsreacties komen zelden voor. Het is waterbestendig, dus er kan mee gedoucht worden (wel deppend drogen). Ook kan het rustig een week op de huid blijven zitten.

Om welke stoornissen en hersteleffecten gaat het nu eigenlijk?

1. Abnormale spierspanning: teveel en te weinig spanning, spierspasmen bij neurologische aandoeningen en bij zich herhalende spierkrampen. De hersteleffecten zijn gericht op het terugbrengen van de juiste spanning door de aanleg van de tape over deze spiergroepen heen in verschillende trekrichtingen.

2. Vertraagde circulatie: na een verstuiking of verzwikking of algemeen gezegd na een weefseltrauma treedt er meestal bloed en lymfe uit de kleine bloed- en lymfevaatjes. Het omringende weefsel komt onder druk te staan en pijnzenuwen worden o.a. hierdoor weer geprikkeld. Er ontstaan zwelling en pijn, vaak met plaatselijke warmte en een rode of blauwe verkleuring. Ook de functie van het weefsel raakt verstoord omdat het zijn normale taak (gelukkig meestal tijdelijk) niet meer kan uitvoeren. De kapotte cellen na de verzwikking of “de klap”sterven en worden zo dode afvalproducten. Zij moeten afgevoerd worden naar de bloedbaan. De hersteleffecten van de tape hierbij zijn gericht op het stimuleren van de weefselvocht stroming, de afvoer van het vele vocht tussen de cellen, waardoor de druk en de pijn minder worden. De tape wordt zodanig geknipt en aangebracht dat de natuurlijke afvloeiing bevorderd wordt. Hierdoor ontstaat dus ook een betere afvoer van de afvalproducten naar de lymfe- en bloedvaten.

3. Gewrichtsfunctie verstoring: deze kan vele oorzaken hebben. Bijvoorbeeld door pijn, te veel of te weinig spierspanning, onvoldoende spier- en gewrichtsgevoel, een verkeerde sturing binnen het gewricht door artrose of een band-/kapselprobleem en een verkeerde sturing van de vliezen rondom het gewricht. Ook hier wordt de tape als ondersteuning van de verschillende herstelprocessen ingezet. Dit kunnen meerdere tapetechnieken tegelijk zijn, die naast elkaar gebruikt worden om verschillende doelen te bereiken.
 
De kosten van de tape worden aan de patiënten doorberekend per decimeter.

Tenslotte:
Er is veel bekend en geschreven over kinesiotaping. Een veelheid aan binnen- en buitenlandse informatie kunt u o.a. terugvinden via het Internet onder het trefwoord “Kinesiotaping”.